Pazar, pazartesi, salı bir proje sunumu için yoğun olarak çalıştım. 3 gün boyunca da evime gitmedim ve kız arkaşımda kaldım.

Dün akşam sunumun ertelendiğini duyunca erkenden eve gitme, evde güzel bir duş alma ve saatlerce bornozla oturup keyifle televizyon izleme niyetiyle yola çıktım.

Veee...

Köprüye tam girdiğim anda arabanın göstergesinde kırmızı bir uyarı yanıp sönmeye başladı. “Bu yağ işareti... Hayır hayır hararet işareti...” diye anlamaya çalışırken öndeki araca çarpmaktan son anda kurtuldum ve kırmızı ışığın yanıp sönme hızının artması sonucu gişelerin hemen orada arabayı sağa çektim.

(Bu arada dörtlüleri yakmış, arabayı sağa çekmeye çalışırken sağdan hızla gelip yol vermeyen ve sıkıştıran şehir hayvanına da okkalı bir küfürü esirgemedim)

Arabanın kaputunu açıp suyun kettle’daymışçasına fokurdadığını görünce olayın hararetten kaynaklandığını nihayet anladım. Şans mıdır, başka birşey midir bilmiyorum ama bir anda köprü gişelerinin orda bir tamirci bitiverdi. Evet evet bir araba tamircisi. Tam köprü üzerinde “Beni yenemeyeceksin lan İstanbul!” diye bağırmak üzereyken tamirciyle göz göze gelince oracıkta mutlu oldum. Tamirci gezgin bir tamirci olduğunu, genelde köprünün oralarda takıldığını söyledi ve motordaki hasarı sanki ehliyet kursundaymışım gibi ince ince anlatarak arabayı tamir etti.

Arabanın su kaynatmasını görünce “sıcak bir duş” isteğim iyice arttı ve tekrar yola düştüm.

Veee...

Eve girip çeşmeyi açtığımda bir de göreyim. Pardon bir de ne görmeyeyim... Sular kesik. Sevgili İSKİ benim “sıcak bir duş”a ihtiyacım olduğunu öğrenmiş ve ne yapmış etmiş sularımı kesmiş. O andan sonraki sinirimi anlatmak istemiyorum...

Fakat, buradan otomatik ödeme talimatı verdiğim halde 8 aydır su faturalarımı ödemeyen Garanti Bankası’na ve sorunları 1 ayda halledip iş su kesmeye gelince uyarı yazısı göndermeden hemencecik suyu kesen İSKİ yetkililerini sevgi ve saygılarımı iletiyorum.