Dün gece Galatasaray-Bordeaux Şampiyonlar Ligi karşılaşması için Olimpiyat Stadı’na gitme gafletinde bulundum.

Arabayla iki buçuk saatte stadın yakınlarında bir yere varıp, arabayı park ederek tezek kokuları arasında bir köyün içinden geçip, dikenli bir tepeyi tırmanıp, toz toprak çamur içerisinde ilk yarının bitmesine 5 dakika kala stada ulaşıp, doğu kapısını izdaham var diye kapatan şanlı Türk polisinin taraftarlara bağırıp çağırdıktan sonra kapıyı açmasını bekleyip, numaralı biletimizle yerimize oturamadan maçı izleyip, maçın bitiminde yine izdihamla dışarı çıkıp, aynı tepeyi bu sefer yuvarlanarak inip, yine tezek kokuları arasında inekli köyden geçip arabamıza ulaştık ve terden sırlsıklam bir halde eve döndük.

Geceden aklımda kalan tek şey sağımdan solumdan duyduğum “Bu stadı buraya yapanın...” diye başlayan küfürlerdi.

Köyün içine Olimpiyat Köyü yapan zihniyeti Allah bildiği gibi yapsın diyor, olimpiyatların İstanbul’da düzenlenme hayallerini kuranlara da tezek kokulu günler diliyorum.